ഫേസ് ബുക്ക്‌

നവവധു -- അന്ന് 

*******************

വിവാഹത്തിന് ശേഷം മതി പരസ്പരം കാണുന്നത്

എന്ന് പറഞ്ഞു അകന്നു നിന്നു നീ

എന്നിട്ടിപ്പോൾ കണ്ണെത്താ ദൂരത്തു പറന്നതെന്തേ,

എന്നെ ഈ കിളിക്കൂട്ടിൽ തനിച്ചാക്കി .........

ചുറ്റിനും ആളുണ്ട് എങ്കിലും ഞാൻ ഏകാകി ആയ പോലെ

നിന്നെ കാണാതെ, നിന്നോട് മിണ്ടാതെ , എന്നുള്ളം നീറി പിടയുന്നു,

കണ്ണിൽ നിന്നും ചുടു നീര് ഒലിക്കുന്നു,

വേറാരുമായും ഒത്തു പോകില്ലെന്ന് അറിഞ്ഞാണ്

അച്ഛൻ ഏടത്തിടെ വീട്ടില് എന്നെ അയച്ചത്,

അമ്മായി ആണേലും ഇന്നെനിക്കു അന്യ ആയ പോലെ

എപ്പോഴും ഞാൻ കനവു കാണുന്നു,

നീ എന്റെ കണ്ണ് പൊത്തുന്നതായി ,

ഞെട്ടി ഉണരുമ്പോൾ കൂരിരുട്ടിൽ വിതുമ്പി വിറക്കുന്നു ഞാൻ

നിന്റെ സാമീപ്യം ഏറെ കൊതിക്കുന്നു ഞാൻ

എന്ന് നീ എത്തും എൻ തോഴാ,

******************************************

നവവധു --ഇന്ന്
******************
എന്റെ കുട്ടുകാരാ ഒരു വിരൽ തുമ്പിനു അപ്പുറം

നീ ഉണ്ടെന്നുള്ള ഓര്മ തന്നെ എത്ര ആശ്വാസം,

എന്റെ ചിരിയും, കരച്ചിലും, ഭ്രാന്തുകളും പങ്കുവക്കാൻ,

എന്നെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാൻ,

എന്നെ പരിഹസിക്കാൻ നീ തൊട്ടടുത്ത്‌.

കമ്പ്യൂട്ടർ എന്ന ഒറ്റ ചുവരിന് അപ്പുറം

നിന്റെ സാമീപ്യം ഞാൻ അറിയുന്നു

നിന്റെ ചുടു നിശ്വാസം പോലും

എന്നിലേക്ക്‌ വന്നെത്തുന്ന പോലെ.

ഒരു ദിവസം നിന്റെ പോസ്റ്റ്‌ ഒന്ന് വ്യ്കിയാൽ

കാടു കയറുന്നു എൻ മാനസം

എന്ത് പറ്റി? അസുഖ മാണോ, തിരക്കാണോ,

ഒന്നും പറയാതെ എന്തേ പോയെ എന്നൊക്കെ.

ആധി പിടിച്ചു ഞാൻ ഭ്രാന്തി ആകും

ചിന്തിച്ചു നെഞ്ചിൽ ഭാരം കയറ്റി ഇരിക്കുമ്പോൾ

അതാ വരുന്നു, ഒരു ഉഗ്രൻ പോസ്റ്റ്‌.

അങ്ങനെ പറഞ്ഞു തീരാതെ എഴുതി തീരാതെ

നമ്മൾ കൂടുകൂടുന്നു എന്നും .