മഴക്കാലം വറുതിയുടെ
ദിനങ്ങള്
വിത്തുകള് അമ്മയുടെ
കണ്ണീരില് കുതിര്ന്നിട്ടാകും
എപ്പോഴും പത്തായം നിറഞ്ഞു
കവിഞ്ഞത്
എന്നിട്ടും കോരന്
കുമ്പിളില് മാത്രം കഞ്ഞി
വയല്ക്കരയിലെ വീട്
വിശന്ന വയറിന്റെ ഉറക്കം
കെടുത്തും
ചീവീടുകളുടെ ഒച്ച
മഴ പെയ്താല് പിന്നെ
വീടിനുള്ളില് തന്നെ
വിതയ്ക്കാം
പുസ്തകം നനയാതെ കാത്തുവച്ചപ്പോള്
തലയില് വീണ മഴവെള്ളം
കവിതയായി പരന്നൊഴുകി
സഹനത്തിന്റെ ദിനങ്ങള്
ഭാവിയില്
പരിഹാസത്തിനും പീഢനത്തിനും
വഴി മാറി
ഇന്നോ.............................
കാത്തിരിക്കാന് ഒന്നുമില്ല
നഷ്ടപ്പെടുത്താന്
ഇഷ്ടമില്ലാത്തത് കൊണ്ട്
അന്യമായ കുറേ സ്വപ്നങ്ങള്
മാത്രം 
No comments:
Post a Comment